Σπυρίδων Παγανέλης, Οδοιπορικαί σημειώσεις, Α’ εν Αθήναις, 1882, σ. 332

Επί της αβάτου κορυφής πολλών των μονολίθων τούτων ζηλωταί της πίστεως καλόγηροι και του κόσμου περιφρονηταί, ήγειρον προ αιώνων μονάς, ων τινές κατέσχον επίσημον θέσιν εν τοις μοναχικοίς χρονικοίς. […]

Επί του χείλους της αβύσσου ακριβώς έκτισαν οι μοναχοί εκείνοι τα ερημητήρια των, και ο έντρομος διαβάτης, στρέφων την κεφαλήν και θεωρών μόλις διακρινόμενον επί του παραθύρου και του βράχου τον καλόγηρον, σταυροκοπείται και νεύει ταχέως προς τα κάτω τους οφθαλμούς, αναμένων από στιγμής εις στιγμήν ν’ ακούση την φωνήν του ολισθήσαντος […]

{flike}


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ