Νικολάου Γεωργιάδου

Ουδέποτε […] είδον εν τη φύσει τι ιδιοτροπώτερον ή θαυμαστότερον των μαύρων βράχων των Μετεώρων, κατακαθέτως ως κίονες εκφύονται εκ της γης και ως φοβερά φαντάσματα παρίστανται την νύκτα εις τον εν εαυτοίς περιπλανώμενον. Και εν τη θυέλλη, όταν μαύρα και απειλητικά νέφη καλύπτωσι τον ουρανόν, θα παρουσιάζη η πέρι τα Μετέωρα χώρα όψιν κολοσσιαίου σπηλαίου, εκ του εδάφους του οποίου ως γιγάντιοι σταλακτίται ανυψούνται οι μέλανες όγκοι. 

{flike}


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ